Ktoś Gdy ktoś umysłem Twym zawładnie, Gdy ktoś Ci serce zrani mocno, I pozostawi samą, na dnie Rozpaczy, gdzie jest mroczno, Gdzie nie ma ciepła, ani światła, Gdzie ból się czuje i rozterkę, To rozpacz Ci rozsądek gmatwa. Zostajesz sama na poniewierkę. Dusza Lekarzem duszy Jest uczucie - wszystko uleczy. Kiedy się człowiek zawieruszy, W marnym losie człowieczym. Miłość jak balsam działa. Lecz tylko ta odwzajemniona. Dwa serca i dwa ciała, Dusza czuje się uleczona. Przytul mnie Przytul mnie. Ot tak. Ramieniem swoim silnym. Czułości bardzo mi brak, W tym życiu niestabilnym. Wiem. Ty też jesteś na rozstaju dróg. Mężczyzna dumny, tak jak Ty - - Okazać słabość - Jakby mógł? Nie może przecież uronić łzy. Syrenka Wśród morskich fal, syrenka mała. Wspomina tęsknie swego chłopca. Pieśnią swą samą siebie dała, Lecz ona jemu, już jest obca. Syrenka tęskni w morskiej ciszy. Wspomnień jej pozostało tyle. Wierzy, że miły ją usłyszy, I przyjdzie do niej, choć na chwilę. Labirynt Moje usta to sok malinowy. Moje oczy to zieleń turkusa. Moje ciało to labirynt baśniowy. Przecież nikt Cię do miłości nie zmusza. Ja jak Wenus z morskiej piany wynurzona, Po gorącej, pachnącej kąpieli, Wtulę się w Twoje ramiona. W kolorowej, miękkiej pościeli. Weź ze sobą kłębek nici Ariadny. Byś po nitce stopniowo, powoli, Zniewolony, zaślepiony, bezradny, Mógł wydostać się z mej miłości niewoli. Ty Na gorzkie łzy. Na smutny los. - Jesteś Ty - Miłości pełen trzos. Na straszne sny. Na ludzką złość. - Jesteś Ty - I nasza miłość. Piękna pani O piękna pani. Twoje serce z kamienia. Każde Twe słowo rani I ranią Twoje spojrzenia. O piękna pani. Czerwień rubinów usta Twe. Moja miłość bez granic. Jak ja bardzo kocham Cię. Las z marzeń Stuletnie buki. Stuletnie jodły, Staną pomiędzy nami. I nie pomogą żadne modły, Bo zawiniliśmy sami. Bo utraciliśmy marzenia, Które los nam dał w darze. I zamiast ich spełnienia, Stawiamy las z naszych marzeń. Nasza miłość Nasza miłość jest mocna. Spokojna i tajemnic pełna. Nasza miłość jak cisza nocna, Każde marzenie nam spełnia. Choć czas nam dziś nie sprzyja. Tor przeszkód życie stawia. Nasza miłość nie mija. Wiele radości nam sprawia. Jestem Jestem Twoim marzeniem. Każdym swym spojrzeniem, W miłość Cię przemienię. Ja jestem Twoim cieniem. Tęsknota i miłość Jeśli tę tęsknotę zniosę. Jeśli do końca w niej wytrwam. Nad wiecznością się uniosę, Jak nad jeziorem rybitwa. Jeśli w tej miłości utonę, Jeśli w niej życie me zleci, Jeśli w tej miłości spłonę, Tak bez miary, do końca, Wtedy Bóg nade mną zaświeci, Zamiast porannego słońca. Kocha, lubi... Kocha, lubi, szanuje. Tak się wróżba zaczyna. Nie chce, nie dba, żartuje. Każda wróży dziewczyna. Każda o szczęściu marzy. Pragnie uczuć, czułości. Nie wie co jej się zdarzy. Co w jej życiu zagości. Kiedy naście lat mają. Marzą - o szczęściu, miłości. Życia jeszcze nie znają, Nie wiedzą nic o przyszłości. Kochankowie jednej nocy Kochankowie jednej nocy. Rozmarzeni, podnieceni. To był wieczór tak uroczy! Oni byli tak stęsknieni. Wszyscy krzyczą naokoło. Co Wy?!! Bez miłości tak?! Im wcale nie jest wesoło. Bo im tej miłości brak. Kochanie moje Kochanie moje, Ty jesteś zdrojem, Tej czystej wody, Co dla ochłody, Usta me piją - I wtedy żyją. Bo są spragnione. Bo są stęsknione. Twojej miłości. Twej namiętności. Jesteś miłością, Moją radością. Moim marzeniem, I mym spełnieniem. Co to miłość Wiesz co to miłość? To uśmiech od rana na jego twarzy. Wiesz co to miłość? To dobre słowo w ciągu dnia. To przeżywanie razem zdarzeń. To całe dobro, które on ma. To jest wieczorna z nim rozmowa. To znój, to trud razem przeżyty. To radość co dzień, tak od nowa. To wspólny świat, razem zdobyty. Spotkanie Spotkanie było przypadkowe. Coś do nas dwojga przemówiło. Złączyło nas uczucie nowe, I życie nagle się zmieniło. Co będzie później - dziś nie wiemy. Liczą się teraźniejsze chwile. Bo my wzajemnie siebie chcemy. Dziś wspólnie mamy wrażeń tyle. Wiem, że uczucie nie trwa wiecznie. Lecz jestem z Tobą. To się liczy. Jutro też będziesz tu - koniecznie. I naszych spotkań nikt nie zliczy. Podróż Pojedziemy, hen, na koniec świata. Gdzie będziemy tylko Ty i ja. Gdzie ptak nisko nad głowami lata. Gdzie jeziora i rzeki bez dna. Do walizek zabierzemy miłość tylko. Zresztą plecak wystarczy zupełnie. Wszystkie dni będą dla nas chwilką. Obejrzymy tam księżyca pełnię. Na zielonej, ukwieconej łące, Tylko w miłość się ubierzemy. Grzać nas będzie i miłość i słońce. W dzień i w nocy - dla siebie - będziemy. Nie pędź Zatrzymaj się. Zastanów się chwilę. Nie pędź przez życie, jak rakieta. Bo zgubisz gdzieś piękne chwile. Chwile, które może Ci dać kobieta. Pieniądze, sława, interesy, Nie są ważniejsze w życiu Twoim. Tamto wywoła tylko stresy. Miłość wiąże się ze spokojem. Nie znam Nie znam cierpień miłości. Nie znam bólu rozstania. Lecz nie znam też radości. Radości z powitania. Nie znam szczęśliwych dni. Nie znam szaleństw miłości. Ten świat mi się tylko śni, I we śnie mnie tylko złości. Miłe wspomnienia Miłe wspomnienia pozostały. Niedziela. Deptak. Ty i ja. Tam morskie fale nam szumiały. Spacer we dwoje urok ma. W oliwskim parku piękne kwiaty. I staw, z liliami wodnymi. To było, lecz poza tym, Zostaliśmy ludźmi obcymi. Myślałam, że będziemy razem. Choć ta odległość taka duża. Chciałam spełnienia naszych marzeń. Lecz zwiędła nasza piękna róża. Miłość Miłością naszą upojeni, Splatamy swoje ciała, myśli. I w swych uczuciach zanurzeni, Spełniamy wszystko, co się wyśni. Nie ważne dzisiaj są problemy, Te, które życie niesie w darze. Bo teraz, tutaj my będziemy. Dziś dzień spełnionych marzeń. Byłoby grzechem, w miłość nie wierzyć. Byłoby grzechem, unikać jej. Każdy ją kiedyś musi przeżyć. Dlatego wierzmy tylko jej. Poemat Jestem poematem Twoim. Nie wierszykiem byle jakim. Bądź więc czytelnikiem moim, Ale czytaj mnie ze smakiem. Pierwsza zwrotka - usta me. Są różowe i gorące. A z tą zwrotką uwierz, że Zobaczysz piękne słońce. Druga zwrotka - to ma szyja. Czytaj mądrze i powoli. Niczego w niej nie omijaj, A zostanę w Twej niewoli. Trzecią czytaj już z miłością. Delikatnie te krągłości. Nie zostawaj na uboczu, i z radością, Dąż do celu, i bez złości. Czwartą..., piątą zdobyć musisz. By dokończyć to, coś zaczął. I znów do początku wrócisz, Byś je czytać znowu raczył. Ten poemat wciąż czytamy. Bo to miłość dwojga ludzi. Jak magnes się przyciągamy. Nam ta miłość się nie znudzi. To ja Jestem Twoją kotką. Przytul mnie i pieść. Miłą, ciepłą, słodką, W świat miłości nieś. Kochaj bez pamięci. Utop się w miłości. Niech w głowie się kręci. I śmiej się z radości. Miłość... Kochasz? Miłość! Jak radośnie! Serce w Tobie pewnie rośnie. Ja pozbierać się nie mogę, Przeszłam przecież długą drogę. Dobroć, czułość, to tak mało. Czemu mnie się nie dostało? Gorycz serce me zalała, Bo miłości nie spotkałam. Czy wiecie? Czy wiecie, Że jest gdzieś miłość w świecie? Gdzie ludzie śmieją się i płaczą. Gdzie życie nie jest wciąż rozpaczą. Wy wiecie i ja wiem, Lecz dla mnie jest to tylko snem. Kocham Cię Me uczucie jest bardzo gorące. Kocham Cię w deszcz i pogodę. Kocham Cię, jak się kocha słońce, Bo dostałam Ciebie na osłodę. Bo w prezencie Cię dostałam. Nie kochałam nigdy jeszcze. O miłości zapomniałam, Dlatego tak Ciebie pieszczę. Miłość moja jest nieprzęciętna. Nie ograniczona żadnym zmysłem. Miłość moja jest z życia wzięta. Ja dzięki Tobie znów błyszczę. Tryska radością serce moje. Minęło mi już ileś lat. W darze dostałam serce Twoje. Przez to piękniejszy stał się świat. Ona Przychodzi, wciąż szuka pomocy. Przytula, pieści Cię i mami. Ty sercem kochasz z całej mocy. A ona tylko Cię rani. Pragniesz miłości każdej nocy. Tęsknisz do pieszczot, do jej ciała. A ona wciąż się z Tobą droczy. Nie odda Ci się nigdy cała, Ty coraz bardziej w otchłań wpadasz. Ona - naprawdę jest niczyja. Tylko Ci wiele bólu zada. I z Twego serca krew wypija. Bo ona chce być tak kochana. Miłości pragnąc, nic nie daje. Bo ona jest już opętana, I tylko wokół ból zadaje.